Siyasetçi Yavuz Ağıralioğlu: Şehit Binbaşı Esat Oktay Yıldıran hakkında:
“İnsanlıktan nasibi olmayan, işkenceci bir hayvan.”
Binbaşı Esat Oktay Yıldıran, daha önce 12 Eylül Darbesi sonrası dönemde Diyarbakır Cezaevi İç Güvenlik Komutanı olarak görev yapmıştı.
Aynı zamanda Kıbrıs’ta da çok üst düzey görevlerde bulunmuştu
22 Ekim 1988 tarihinde İstanbul, Ümraniye’de (Kısıklı Meydanı durağında) karısının ve çocuğunun gözleri önünde PKK’lı teröristlerin düzenlediği bir suikast sonucu şehit oldu.
Bir Türk çocuğu olarak, ne zamandır bekliyorum.
Acaba Türk subayına Türk askerine ne zaman hakaret edecek diye!
Sabrettim.
Acaba yanılıyor muyum dedim.
Öyle ya bu vatanda bu kadar da askerine düşman olan siyasi parti lideri çıkmaz dedim.
Adam utanmadan, hayasızca ve yüzü kızarmadan, sanki yıllardan beri gizlenmiş bir gerçeği ortaya çıkartıyor gibi, haddini aşarak emir komuta zincirinin kendisine verdiği bir görevi teslim ve tesellüm tutanağını gibi piyasaya sunar gibi dedi ki: Esat Oktay Yıldıran “İnsanlıktan nasibi olmayan, işkenceci bir hayvandır.
Şuraya bakın şuraya…
Denizde duysam utanırdım çıkmak için karaya.
Değerli dostlarım:
Bu ülkede maymuncuk anahtarı gibi bazı kelimeleri Türk milletini bozmak, arasına nifak sokmak, mezhepsel ayrılıklar çıkartmak, düzeni dağıtmak, emperyalizme milleti köle etmek için kullandılar.
Her kim “La ilahe illallah, Bismillah, Allahuekber” diye söze başladıysa bizi böyle kandırdılar.
Kellenizi Allahuekber diyerek kestiler.
Ailemizi “La ilahe illallah” diyerek bozdular.
Bakıyorum da…
Bu toplum yıllardan beri Allah ile aldatanlar tarafından yıkıldı.
Arap alfabesi ile Arap diliyle sıkışmış dinini kendine din yaptı.
Bu işin son temsilcisi de sanırım Yavuz Alioğlu.
Muslüman olmayan Türk’e Türk demem diyebildi de Papa’nın gelişine “hayır” diyemedi.
Utanmıyor musunuz?
Korkmuyor musunuz?
Keşke Yunan galip gelseydi” diyenlerle beraber olup evlatlarınızı Yunan askerine teslim mi edeceksiniz?
Hiç mi utanmıyorsunuz?
Bak Yavuz:
Bilmiyorsan söylüyorum.
Diyarbakır’da işkence edildi de benim doğduğum köye Giresun’a 23 km CİNDİ köyündeki hiçbir suçu olmayan masum köylüye işkence edilmedi mi?
Okuma yazması olmayan anama işkence görmedi mi?
Biz Birgün bile şerefi Türk askerine acı söz etmedik
Haddimizi aşmadık.
CIA beslemesi Türk subaylarına bile saygı duyduk.
Neden biliyor musunuz ordumuz zarar görmesin diye.
İmam hatip lisesi mezun olduğum için yıllarca beni orduya almadılar bir gün bile orduya kızmadın.
Ama şimdi düşünüyorum ki iyi ki de almamışlar.
Güzel dinimiz İslam’ın temel teemmüllerini kullanıp, utanmadan bu topluma yön vermeye çalışan zavallılar, biz asla sizin gibilerin yüzünden orduya acı söz etmeyeceğiz.
Dini kullanmayacağız.
Müslüman olmayan Türkiye’de Türk diyeceğiz.
Biz inanıyoruz ki orduyu kurtarmak için yegâne etmen muhtaç olduğumuz kudret damarlarımızdaki asil kanda mevcuttur.
Kızımın adı Kur’an da geçiyor diye Tuğyan ismini vermiş.
Nedir tuğyan?
Tuğyan ismi Kur’an’da ekleriyle otuz dokuz yerde geçer.
Kök dokuzdur.
Bu da zengin denilen dilin fakirliğidir.
Sözlükte “azmak, sapmak; taşmak” anlamına gelen tuğyân (tağy), Kur’ân-ı Kerîm’de türevleriyle birlikte otuz dokuz yerde geçmektedir.
Siz siz olun verdiğiniz isimlere dikkat edin!
Efendim Kur’an da geçiyormuş.
Anlamını bilmediğiniz Arapça isimler yerine anlamını bildiğiniz Türkçe isimlerden vazgeçmeyin.
Olur ki; isim verdiğiniz çocuğun karakteri olur.
Gül bitecek diye diken ekmeyin.
Sonra o gül öperken dudaklarınıza kanatır.
Bildiğimden konuşmuyorum.
Bilmediklerimi hatırlatıyorum.
KUMAR VE SPOR
Önce sporu, spor değil kumarcıya kazanç kapısı yap.
Sonra şike var diye dert yan.
Hakimleri oyala…
Ergenliğe girmemiş sporcuların ya hu bebek sayılacak çocukların yaka kartlarında kumar bahis şirketlerinin reklamlarını koy ve çocuklara kumarı kanıksat.
Sonra kumarla mücade ediıyorum de.
Kumarı yasal yap, sonra yasa dışı kumarla mücadele et.
Bu anlayışın derdi vatan ve çocuklar mı olur, yoksa dini, dili ve rengi olmayan PARA mı?
Sonra da Kur-an’dan ayet okuyup şeriat istersiniz.
İzmirli Cüce’de laik değil şeriatçıyım diye anırır.
HATIRLATMA!
Yazarın adını unuttum, bizi affetsin ama şu tespitini unutamıyorum.
Mıh gibi, bir yemin gibi aklıma takıldı.
Ankara Gölbaşı’nın ışıkları, her rengiyle gölde dans ederken geldi aklıma!
Zira Ankara başkenttir.
Ve “balık baştan kokar” der atalarımız
Şöyle ki; Şeytanın eline kılıç alıp “Allah Allah” savaş meydanında ilerleyip taraftar toplarken ona sormuşlar.
“Ya sen şeytansın, neden Allah diye ilerliyorsun?”
Şeytan cevaben der ki; “şeytan diye ilerlersem kimse bana inanmazdı.”
Milletimiz uyanık olup kimin Allah’ın halifesi insan, kimin de şeytana teslim olmuş Allah ile aldatan olduğunu görmeli.
Yoksa Allah ile daha çok aldatılırız.
Şimdi yılbaşı geliyor ya ortaya çıkacaklar dikkat edin!
Manisa Salihli’de Mustafa Abimiz dediğimiz bir değerli abimiz yaşar.
Gece abime misafir oldum sabah yatağımın kenarına bir tane çorap bırakmıştı tertemiz, giyilmemiş ve yeni alınmış bir çorap.
Ama benim yanımda yedek çorabım vardı.
Ben abimin verdiği çorabı giymedim.
O da bana dedi ki “neden bu çorabı giymedin
Abi dedim “çorabım yeni, ben senin çorabını yanıma alayım dedim.”
O da tamam dedi ve mutlu oldu.
Ben de abime karşı mahcup olmadım.
Çorabı yanıma aldım ve aracımın torpidosuna çorabı koydum.
Uzun yollar ve günlerden sonra Giresun’a gelmeden Samsun’da aracı park ettim.
Araçta oturuyorum yanıma biri geldi:
Elinde bir poşet ve yorgun.
Yorgun bir inşaatçı olduğu da çok belliydi.
Masum bir ifadeyle bana dedi ki; “abi inşaatta çalışıyorum ayağım ıslak yeni çorabım yok ve çorap almaya da param yok bana biraz para verir misin.”
Ben de kendisine “benim de param yok sende de para çekme makinesi yok.
Öyle ya hepimizi kapitalist sistem kredi kartına muhtaç etti.
Ama sana çorabın kendisine verebilirim” dedim
Güldü ve çok teşekkür etti!
Çok mutlu oldu.
Manisa’daki çorabı hiç karşılıksız sevgiyle Samsun’a getirip bir fakirin ayağına giydiren tek cümle, iyilik iyidir!
Teşekkürler Mustafa Abi!
SORU?
Dev şirketler birbir ya iflas ya da konkordato kararı veriyor.
Asgari ücretle geçinen biri hayvanların dahî yaşayamadığı, hamam böceklerinin istila ettiği nem rutubet ve kirin içerisindeki bir Ankara şehrinde 17.000 TL kira veriyor.
(Bunun laf olsun diye söylemiyorum merak eden varsa fotoğraflar ve gösteririm.)
Emekliyi konuşmuyorum bile çünkü onlar için “gençliğinde para biriktirmiş ev almış insanlar” dediler.
Ancak bir sınır karakolumuzun komutanı ile görüşebilen eski aşiret liderleri yeni devlet başkanları uzun namlu silahlarla ülkemizin içinden geçiyor,
Papa yüzyıllar sonra İznik’te ayin yapıyor,
Tüm bu olanlar sizlere normal geliyor öyle mi?
“Yoksa Papa bütçesinden ayırıp İznik’te ikinci Vatikan mı kuracak?” diye sormadan edemiyor insan!
“Saat dokuzu beş geçe
Atam Dolmabahçe’de
Gözlerini kapamış
Bütün Dünya ağlamış
Uzun uzun kavaklar
Dökülüyor yapraklar
Ben atama doymadım
Doysun kara topraklar”
………………..
demeyecek, işi çocuk aklına ve magazine boğmayacağım.
Saat 9’da 10’da kaçta öldü ben bilemem.
Zaten çokta önemli değil…
Ben Püsküllü Kadir miyim?
Benim söylemlerim beni bağlar ve benim anladığım Atatürkçülük kavramı tamda aşağıdaki gibi.
Aslında bu husus ciltler dolusu kitabı hak eder ancak Hazreti Ali der ki:
“İlim bir nokta idi onu cahiller çoğalttı..”
“Atatürk ölmedi içimizde” gibi maksadı aşan muhabbetlere de gitmeyeceğim.!
Her fani ölür.
Baki kalan tek şey gök kubbede bırakılan hoş sedadır.
İşte o hoş seda ise, bırakılan eserler, ayakta kalan fikirler, hür akıl vicdani süzgeçten geçen ve şeytani olmayan zekadır.
İnsana ve insanlığa ufuk açan, “fikri ve vicdanı hür” nesiller mefkûresini hedef gösteren Atatürk’ü rahmetle anarken bir gerçeği belirtmekte fayda var…
Şu iki gurup ülkenin geleceğini çaldı.
1. Atatürk’ü koruma kanunu çıkaranlar, -ki bunlar Atatürk üzerinden kendilerini korumaya tevessül edip fikri değil kişiyi koruyup Atatürk’ü insanlığa put yaptı.
2.Atatürk’ün ülkenin her yerine heykelini dikenler, -ki bunlar Atatürk heykeli üzerinden kazanç sağlayıp fikirleri konuşmak yerine Atatürk’ü insanlığa put yaptı…
Oysa Atatürk, puta ve putçuluğa düşman olan, insana yatırımı hedef gösteren fikir adamıydı.
Tartışılmayan, konuşulmayan, fikri manada eleştirilmeyen, dokunulmayan, akıl süzgecinden geçirilmeyen her şey puttur.
İşte bu nedenle milletimize Atatürk’ü put yapıp, Atatürk üzerinden kendilerine siyasi, ekonomik kazanç sağladılar…
1923 ile 1938 arasında yoksulluk ve fakirliğin zirve olduğu on yılı aşkın kısa zamanda her yıla dört fabrika sıkıştırıp (40) kırkı aşkın ağır sanayi fabrikası açan Aziz Atatürk’ün yaptıklarını görmeyip, Atatürk putu ile insanımızı aldatanların bize verecek olduğu Atatürkçülük fikri olmadığı gibi, Atatürk’ü din ile vurup, Atatürk’ün kazanımlarını yabancılara satanların bize söyleyecek olduğu akla uygun hiçbir sözü yoktur…
Ey aziz Atatürk:
Ruhun şad olsun.
Senin fikirlerini anlayan ve idrak eden Türk gençliği her daim var olacaktır.
Zira senin de dediğin gibi milletimiz zekî ve çalışkandır…
Din, bireyin vicdanıyla vatan sevgisi ise, vatana hizmetle ölçülür…
Dinden kazanç sağlayan dinsiz olduğu gibi, vatana bir fabrika açmadan vatan sevgisi anlatanlarda vatansızdır.
Birkaç mutlu bireyin ve ailenin insanlığı yönettiği Kur-an bakış açısıyla da “mal ve evlat biriktiren Ebu Cehil düzeni” denilen oligarşik düzenin yıkılıp, fakir köylünün evladının bile cumhurbaşkanı olduğu sistemin adıdır cumhuriyet.
Sevgili Gençler:
Cumhuriyet fazilettir.
Ancak demokrasi olmadan cumhuriyet olursa oligark idaresine teslim olursunuz içinde bulunduğunuz oligarşik çete düzenine cumhuriyet dersiniz.
O nedenle demokrasiye cumhuriyet kadar sahip çıkınız.
Hesap sormayı, soru sormayı, devletimize sahip çıkmayı asla ihmal etmeyiniz, -ki demokrasimiz var olsun!
Unutmayınız, Allah sizlere “sürü olmayın” emri veren yüce varlıktır.
Hesap sorun,
Soru sorun,
İdare edin,
Yönetin,
Asla yönetilmeyin ve sürü olmayın.
KIBRIS.
Her ne kadar Padişah hazretleri Kıbrıs’ı sarı liraya İngiliz’e kiralasa da Kıbrıs bizim mülkümüzdür.
Sabit uçak gemimizdir.
Yani Akdeniz‘i kontrol sahası yapabilmemiz için var olan yegâne varlığımızdır.
Zira biz bunu kanımızla hak ettik.
Kıbrıslı Türkleri üzmeden kırmadan, işi referanduma götürmeden, her zaman olduğu gibi şimdi de Kıbrıslı Türklere sahip çıkıp adaya da sahip olmak zorundayız.
Unutmayalım ki; Kıbrıs elden giderse Türkiye elden gider.
Zaman eski zaman değil.
Yüce Türk milletinin gözleri oyulan, elleri, kolları, bacakları çekişle ezilen, işkence edilen ancak ağzından bir tek cümle sızmadan direnerek can veren Cengiz Topel’e olan saygımızı yitirmeden Kıbrıs’a sahip çıkmalıyız:
Bülent Ecevit’e Necmettin Erbakan’a ihanet etmeden Kıbrıs’a sahip çıkmalıyız.
Kıbrıs milli meselemizdir.
İstanbul neyse Ankara neyse Kıbrıs odur.
Şerefli Türk askeri otoparklarda can verdi.
Kıbrıs’ı kumar, kadın, uyuşturucu, gayrimeşru para aklama yeri yapmadan Kıbrıs’a sahip çıkmalıyız.
Öyle paranın dili, dini, rengi olmaz deyip para gibi kire Kıbrıs’ı teslim etmeden Kıbrıs’a sahip çıkmalıyız.
Çok uluslu şirketlerin CEO’larına ve sahiplerine Kıbrıs’ta Türk bakire sunmadan Kıbrıs’a sahip çıkmalıyız:
Öyle lafla olmaz Kıbrıs’a sahip çıkmak.
Cengiz Topel gibi Kıbrıs’a sahip çıkmalıyız.
Banka müdürü sıfatıyla Kıbrıs’a gidip Kıbrıs’ta halkı örgütleyen şerefli Türk subayı gibi Kıbrıs’a sahip çıkmalıyız.
“Gerekirse Kıbrıs’tan biraz toprak veririz” diyerek Kıbrıs’a sahip çıkılmaz.
News
